Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef

“Slechts 1% van de Nederlandse kinderen eet genoeg groente.” Deze week las ik het weer. Gecombineerd met de toename van obesitas en de weinige uren dat kinderen nog gewoon normaal buiten spelen, zijn het schrikbarende cijfers.

Onze kinderen groeien op deze wijze niet zo gezond op. Laat ik het beestje maar eens bij zijn naam noemen. Er zijn diverse factoren die daar een rol bij spelen. Te weinig kennis, te druk, teveel rotzooi in de schappen, teveel kindermarketing, vervreemding van gewoon normaal eten en soms wil een kind ook echt niet eten.

Ik heb nu al 2x de term ‘gewoon normaal’ gebruikt. Iets wat ik mezelf de laatste tijd steeds vaker hoor zeggen. De vraag is, wat is eigenlijk nog gewoon normaal tegenwoordig? En wat kunnen we daarvan leren als het gaat om de culinaire opvoeding van onze kinderen?

Ik surf wat af als foodblogger en kom de gekste dingen tegen die we bedenken om onze kinderen aan het eten te krijgen. Het lijkt een trend te zijn om eten steeds meer te verpakken als speelgoed. Met felle kleuren en gekke vormen die vooral niets meer te maken hebben met, ja daar ga ik weer, gewoon normaal eten.

Ga voor de lol eens naar Pinterest en zoek op ‘kids food’. De regenboogkleuren en knutselwerkjes komen je tegemoet. Tot aan ‘rainbow spaghetti’ aan toe. Ook een briljant idee: laten we zelf ijsjes maken van gummyberen en een blikje Sprite. Dan is het in ieder geval zelfgemaakt.

Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef_4

Heb je weleens goed naar een spruitje gekeken en gezien wat een klein kunstwerkje dat eigenlijk is? Dat dat spruitje bestaat uit een heel palet aan groentinten? Dat het wonderbaarlijk is om te zien hoe zo’n spruitje groeit? Waarom laten we dat niet zien aan onze kinderen terwijl we boodschappen doen of aan het koken zijn? Wat zou beter werken op de lange termijn, zo’n aanpak of dat je een sinaasappel vult met gekleurde jelly pudding?

Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef_2

Pasta maak je van bloem en eieren. Een van de leukste dingen om te doen samen met je kinderen. Lekker kneden en de hele keuken onderkliederen om er vervolgens dunne deeglappen van te maken voor tagliatelle of ze te vullen. Waarom zou je dat nog roze willen kleuren?

Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef_6

Dan zijn er ook nog de prachtig gedecoreerde boterhammen. In de vormen van vissen, piraten, Cars auto’s, bloemen, raketten en meer van dat. Natuurlijk, dat is af en toe best leuk om te doen. Op een zondagmiddag als je de tijd hebt, maar dat mist verder iedere realiteitszin. Er is geen enkele moeder die ’s ochtends om 5 uur opstaat om vandaag weer eens een nieuw kunstwerkje voor het ontbijt te maken. Doe jij dat wel, dan hoor ik dat ook graag. ’s Ochtends eet je gewoon een goed ontbijt met bruin brood of havermout, een beker melk of water en die hagelslag is ook prima. Pannenkoeken doen het ook altijd goed als ontbijt. En nee, die kleuren we niet pimpelpaars. We doen er wel vaak bessen bij, die zijn ook paars.

Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef_5

Knutselen met eten is niets mis mee. Sterker nog, af en toe best leuk om te doen. Kinderen foppen met eten is ook prima. Maal bijvoorbeeld alle groenten fijn en gooi het door de pastasaus. Wedden dat zelfs de grootste groentenhaters dan hun bordje pasta opeten? Maar zullen we alsjeblieft onze kinderen wel laten opgroeien met het juiste besef van wat eten is? Dat vis niet uit de diepvries komt in de vorm van een visstick. Dat vlees van een beest afkomt en niet uit het supermarktschap. Dat groenten groeien. Onder of boven de grond en dat dat machtig interessant is. Prikkel de fantasie van kinderen, laat ze ontdekken en proeven. Het kost tijd en het gaat allemaal niet vanzelf, maar ze hebben er op de lange termijn zoveel profijt van. En jij ook, als het goed is, want op een gegeven moment stoppen ze zelf een stuk sla in hun mond. Zoals wij meemaakten op vakantie. We willen toch allemaal het liefste dat kinderen gewoon met de pot mee eten?

Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef_3

Eten is geen speelgoed. Van eten geniet je, krijg je een goed gevoel, groei je en krijg je heel veel energie. Zodat je daarna weer keihard door kunt spelen met al je echte speelgoed.

Bron foto’s: Pinterest ‘Kids Food’

Volg Francesca Kookt! ook op Facebook, Twitter, Google+, Bloglovin’ of Instagram.

Eetkalender 2020
Dé familiekalender met 250 recepten en 53 weekmenu's

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reacties over “Waarom ik mijn kind geen roze spaghetti te eten geef”

  1. M’n dochter (3) zat zich gisteravond nog te verwonderen over een (saai wit) zilveruitje, hoe mooi ze die vond. Die felle kleuren die associeer ik helemaal niet met eten. M’n dochter ook niet volgens mij.

  2. Hear, hear! Mijn 3-jarige bijna-kleuter eet, godzijdank, zo’n beetje alles. Van de rauwe uitjes bij de haring tot de fantastische maaltijden die mijn man van de BBQ trekt. Daar hebben we geluk mee (ik besef me zeer goed dat er ook kids zijn die uit zichzelf heulemaal niks lusten), maar ik ben er van overtuigd dat het voor een gedeelte ligt aan hoe wij ons als ouders gedragen t.o.v. voedsel:

    1. We eten niet voor de TV, altijd aan tafel.
    2. Fastfood komt maximaal 2 keer in de maand op tafel.
    3. Onbekende dingen moet je minimaal met vijf happen geproefd hebben voordat je kunt zeggen: “Dit vind ik niet zo lekker”.
    4. Trucje van mijn ouders: op je verjaardag 2 dingen uitkiezen die je de rest van het jaar niet hoeft te eten. Hier wordt rekening mee gehouden tijdens het koken. Voor de rest word je geacht gewoon je bord leeg te eten.
    5. Bord niet leeg? Geen toetje.
    6. Al het bovenstaande geldt voor ieder gezinslid, dus óók voor de ouders. Goed eetgedrag begint bij jezelf.

    Voor de rest ben ik het volledig eens met het ‘normaal eten’ predikaat. Goed verhaal!

    1. Je pakt het precies zo aan als ik deed:-) En het zijn nu ( bijna) alles eters. Dankbaar om voor te koken. Als er vroeger vriendinnetjes kwamen mee eten zag ik duidelijk het verschil! Gelukkig had je in die tijd, ze zijn nu 30, 30 en 28 geen speciaal eten voor kinderen zoals op je foto’s te zien is , De kleurstoffen flitsen er vanaf 🙁 Maar het vraagt nogal we wat moeite om kinderen gewoon te laten eten , opvoeden kost heel veel energie! En ik heb het idee dat veel ouders dat niet doen maar al te snel overstag gaan 🙁

  3. Volgens mij ga je al stuiteren van het zien van dit eh.. eten…
    Tjonge jonge, brr, ik krijg hier echt een beetje rillingen van.
    Hier krijgt de jongeman af en toe best een snoepje, geen probleem, maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat dit “eten” regelmatig bij iemand op tafel staat. Misschien een eenmalig iets, of voor een speciale gelegenheid…..???
    Of wel??

  4. Helemaal eens! Er is zoveel te ontdekken in ‘normaal’ eten. Ga met je kind naar een viskraam op de markt om al die prachtige vissen te bekijken. Of groente! En laat ze iets moois uitkiezen voor het avondeten. Mijn zoon bestelde op zijn zesde al een pannetje mosselen, super leuk!