Het is me weer gelukt om mijn blogverjaardag te vergeten. De afgelopen jaren was de brainfog als gevolg van de overgang de reden. Dit jaar was ik gewoon te druk. Wederom door de overgang, maar dan in andere vorm. Want na jarenlang worstelen en zoeken naar de juiste weg heb
Afgelopen december kreeg onze jongste zoon de diagnose epilepsie en volgde er een tijd van veel aanvallen, ziekenhuisopnames, onderzoeken en een daarop volgende behandeling met medicatie (wat nu gelukkig goed gaat en daar zijn we heel blij mee!). Vanaf dat moment schuif je in een soort overlevingsstand. Je emoties parkeer
Het is geen geheim dat mijn premenopauze aardig wat klachten heeft veroorzaakt de afgelopen jaren. Gelukkig vond ik begin 2024 het juiste pad en door een combinatie van leefstijlverandering en hormoonsuppletie werd ik langzaam weer mezelf in de overgang. Ik ga dat hele proces niet nog een keer herhalen hier,
Ik kan me één specifiek moment nog goed herinneren. Met moeite had ik mezelf weer uit bed gesleept, de kinderen aangekleed, brood gesmeerd, rugtassen gevuld en zelfs nog de wasmachine aangezet. Ik zag mijn mannen door het keukenraam vertrekken en het huis vulde zich met stilte. Ik liep naar de
