Een aantal weken geleden maakte ik bekend dat ik met Personal Body Plan ben begonnen. Dat sloeg in als een bom. Van enthousiaste reacties, steunbetuigingen tot zelfs grote teleurstellingen, ‘omdat ik was begonnen met een dieethype’. Ik, de Francesca die altijd tegen hypes is, leek de boel te verraden. Nou,
Het is niet geheel duidelijk wanneer ik het omslagpunt heb bereikt, waarschijnlijk is dat geleidelijk gegaan. Wat ik wel weet is dat ik in de spiegel keek en me realiseerde dat ik volgend jaar 40 word, goed ik moet dit jaar nog 39 worden maar volgend jaar 40 voelt wel
De maand januari stond bij mij in het teken van zo min mogelijk voedsel verspillen. Zoals jullie konden lezen in mijn blog over goede voornemens en minder voedsel verspillen ben ik namelijk van start gegaan met de Instock Challenge. Dat houdt in dat ik 31 dagen lang niks aan voedsel
Bijna drie maanden geleden begon mijn ‘Van Gas Los’-avontuur. Van een verstokte gaskoker, die eigenlijk geen flauw benul had van het effect van deze fossiele brandstof op onze planeet, transformeerde ik naar een bewuste koker die uit zichzelf besloot om haar gaskookplaat de deur uit te doen. En ja, daar
Traditiegetrouw, dat mag ik inmiddels wel zeggen na drie jaar, schrijf ik op de laatste dag van het jaar mijn ‘dank je wel’. En wat was dit jaar weer turbulent. Met enorme pieken en dalen, euforie en tranen. Een jaar waar ik dankbaar op terugkijk, want ook de moeilijke momenten
In de eerste aflevering van mijn Van gas los-trilogie werd al duidelijk dat ik ga overstappen van koken op gas naar elektrisch koken. Omdat ik nog geen idee had welke mogelijkheden er allemaal zijn op het gebied van elektrisch koken heb ik me daar goed over laten voorlichten. En vandaag
Gas als bron van energie gaat verdwijnen. Dat zal niet morgen, volgende week of volgend jaar zijn, maar het komt sneller dichterbij dan je denkt. Dat we in de toekomst geen aardgas meer zullen gebruiken is een heel goede ontwikkeling en dat gebeurt niet om ons te pesten. Gasreserves raken
“Wat heerlijk dat je zwanger bent, maar is het voor jou niet een drama dat je maar zo weinig kunt eten nu?” Deze vraag is me een keer of honderd gesteld nadat ik bekend had gemaakt dat er een tweede foodie in de maak was. Oké, laat ik eerlijk zijn.
Vroeger was het leven zo overzichtelijk. Wilde je een paprika, dan kocht je er eentje in de kleur rood, groen, geel of zelfs oranje. Tegenwoordig moet je eerst een lijstje met beperkingen doornemen. Want hoe zit het nou eigenlijk met het vetgehalte van een paprika en is deze wel glutenvrij?
“Geweldig die kalender van je! Maar ik doe er dit jaar niets mee, want ik wil gezond eten om af te vallen.” Hier moest ik even over nadenken. Ik bladerde nog eens mijn Eetkalender door en krabde achter mijn oor. Het is nu een aantal maanden later en ik snap
Zoals jullie weten doe ik niet (meer) aan detoxen, sapjes of superfoods. Ik geloof veel meer in een structurele balans in je voedingspatroon. Zorg ervoor dat je eten in 80% van de gevallen goed voor je is en dan mag je die andere 20% best eens snoepen. Dat beter eten
Ik doe niet aan voornemens. Een bucket list heb ik ook niet, want ik hou me er toch nooit aan. Mijn leven is een aaneenschakeling van momenten en ontmoetingen die weer leiden tot nieuwe inspiratie en ideeën. ‘Vroeger’ was ik daar heel anders in. Had ik lijstjes met dingen die
Er ligt een hoop troep in de supermarkten. Die troep is in te delen in 3 categorieën. Lekkere troep die je bewust eet. Gezond ogende troep die je bewust eet, maar qua inhoud bestaat uit rotzooi. En als laatste, volledig onzinnige troep die bedacht is door marketeers om meer omzet
Mijn imitatie van ‘superwoman’ heb ik de laatste paar maanden tot in perfectie uitgevoerd. Twee bedrijven, een verbouwing en aankomende verhuizing, een heerlijk kind, een man die mijn eeuwige gewerk altijd liefdevol accepteert en familie en vrienden die me bellen of het allemaal wel goed met me gaat. Superwoman staat
Ik heb een wat hectische week achter de rug. Met heel veel deadlines (waar nog niets klaar van is), afspraken, niet startende auto’s, teveel wijntjes in het weekend en meer. Daarbij probeerde ik wel zo verantwoord mogelijk te eten, maar dat is niet altijd gelukt. Laten we maar weer gaan
Oeps, heb ik gewoon een week overgeslagen van mijn eetdagboek! Dat was niet helemaal de bedoeling, maar de drukte overspoelde me. Zo zie je maar, ik ben ook gewoon een mens die 32 uur in een dag van 24 uur probeert te proppen. Ik heb daarom besloten dat het eetdagboek
Vroeger ging je uit eten om te genieten van de kookkunsten van de chef. Schoof je aan tafel voor een avond verwennerij. Liet je dat stukje brood gewoon staan als je even wat wilde minderen met de koolhydraten. Bestelde je in plaats van een zoet dessert een kaasplankje als de
Vinden jullie wel leuk hè, zo’n eetdagboek? Tenminste, als ik de reacties moet geloven die ik heb ontvangen op de eerste. Tof dat jullie zo enthousiast zijn! Gelukkig vind ik het ook leuk om te schrijven dus ik blijf hier nog wel even doorgaan. Benieuwd of ik me deze week
Mijn eetdagboek. Het wordt een dingetje hier op de blog. Dat iedere week (misschien af en toe een weekje niet) gaat terugkeren op veler verzoek. Jullie vinden het leuk om te lezen en halen er inspiratie uit. Dat is voor mij al reden genoeg! Nu tijd voor de eerste editie
We doen het thuis wat gezonder aan. The Mr. en ik dus. We zijn beide weer gaan sporten, redelijk uniek voor ons, en eten regelmatiger en gezonder. Niet dat we nou zo slecht aten, maar er zat geen lijn in. En we aten veel, konden met gemak twee keer avondeten
Vanmiddag was ik driftig aan het typen voor de nieuwe Francesca’s Food Flash die vanavond zou verschijnen. Totdat ik op dit artikel op Lifehack stuitte met daarin de 12 dingen die succesvolle mensen doen voor het ontbijt. Ik belandde in een lachstuip en vergeleek het direct met mijn ochtendritueel als
Vandaag een persoonlijke blog. Zonder mooie plaatjes en poespas. Alleen een boodschap die uit mijn hart komt. Ik loop er al langer mee rond en ik moet het een keer kwijt. Ik ben er namelijk klaar mee. Klaar met de hele ubergezonde hype. Met alle zelfbenoemde gezondheidsgoeroes die claimen dat
Yes, ik ben al 3 weken aan het sporten! Nou gaan een aantal van jullie wellicht hard lachen: “alsof het zo bijzonder is dat je 3 weken sport…”. Ja, in mijn geval wel. Meestal ben ik namelijk na 3 weken allang afgehaakt. Heb ik voor mezelf een aantal redenen bedacht
